Als tuinbuddy gaat Eefje regelmatig langs bij Arie, die 87 jaar is en een grote tuin heeft die fysiek te zwaar is geworden om alleen te onderhouden. Wat ze doen, hangt af van het seizoen en van hun bui. Soms neemt Eefje stekjes mee uit haar eigen tuin, soms planten ze bollen, soms rijgen ze pinda’s voor de vogels. En meestal drinken ze daarna samen een kopje thee en praten ze even bij. “Eigenlijk is er altijd wel iets te doen wat met de tuin te maken heeft.”

Hoe het begon

Eefje kwam via Present Rotterdam in aanraking met Sociaal Tuinieren. Ze wilde helpen om het initiatief meer onder de aandacht te brengen, maar werd al snel enthousiast over het idee om zelf tuinbuddy te worden. “Op deze manier ben ik lekker buiten bezig met iets dat ik leuk vind en help ik er ook nog iemand mee.” En ergens hoopt ze dat, als zij later 87 is, er ook iemand is die haar tuinplezier wil delen.

Stiltes, grapjes en appeltaart

Wat Eefje het mooiste vindt aan het contact? Dat het zo vanzelf gaat. Soms praten ze, soms werken ze stil naast elkaar. Ze wijzen elkaar op een diertje, een bloem die net is opengegaan, of een vogel die langsvliegt. “We beginnen vaak boven voor het raam, samen kijkend hoe de tuin erbij staat.” En er is humor. “Soms maak ik een grapje en vraag ik me af of hij zijn hoorapparaat goed inheeft, maar dan komt er na een tijdje toch een bijdehante opmerking terug.”

Wat Eefje het mooiste vindt aan het contact, is hoe vanzelf het gaat. Soms kletsen ze, soms zijn ze een hele tijd stil bezig. Zo nu en dan wijzen ze elkaar op een diertje dat voorbij schiet of een bloem die net in bloei is gekomen. Vaak beginnen ze boven voor het raam, samen kijkend hoe de tuin erbij staat. 

Een moment dat haar is bijgebleven, gaat over de appelboom in Arie’s tuin. Ze oogstten de appels samen, en Eefje bakte er thuis een appeltaart van. Bij het volgende bezoek nam ze die mee. “We sneden de appeltaart keurig in stukjes om vervolgens samen alle stukjes op te eten.” 

Samen aan de slag

In de tuin werken ze op een manier die voor beiden prettig is. Ze overleggen wat ze zullen doen, maar Arie houdt de regie. Hij doet veel zittende klusjes: snoeimateriaal kleiner knippen zodat Eefje het als mulchlaag kan verspreiden, bijvoorbeeld. En afspraak is afspraak. Ze zeggen nooit af, tenzij er echt iets aan de hand is. Bij slecht weer drinken ze thee, praten ze bij en maken ze een plan voor de volgende keer.

Voor mensen die denken: “Ik wil wel helpen, maar ik weet niet hoe,” heeft Eefje een eenvoudige tip: begin met contact. “Iemand leren kennen en samen door de tuin lopen; hoe wordt de tuin nu gebruikt? Hoe zou de eigenaar de tuin graag willen gebruiken? Wat is daarvoor nodig?” Vanuit Sociaal Tuinieren is er informatie beschikbaar over wat je per seizoen kunt doen, en online kun je veel specifieke dingen opzoeken. Plantherkennings‑apps helpen ook. Zo kun je al snel samen iets groens doen.

Wat ze zelf het leukste vindt aan tuinbuddy zijn? Dat ze contact heeft met iemand die ze anders nooit had leren kennen, en dat ze samen veel plezier halen uit de tuin. Het geeft haar voldoening als Arie blij is met haar bezoek en met wat ze hebben gedaan. En ze vindt het leuk dat ze er allebei mee bezig zijn als ze niet bij elkaar zijn: Eefje verzamelt stekjes, zaadjes en bloembollen, en Arie haalt doppinda’s, vogelvoer en iets lekkers voor bij de thee.

Wie denkt: dit zou ik ook wel willen doen, hoeft niet groots te beginnen. Een eerste bezoek, samen door de tuin lopen, even kijken wat er nodig is, of schrijf eens een tuinbuur kaartje.

Op onze website vind je materialen, voorbeelden en seizoensinformatie die je op weg helpen. Zo kan iedereen, net als Eefje, iets groens doen voor een buur.